Weblog van de dijkgraaf

Nu de Waterkrant in de bus is gevallen, krijgen we veel reacties van inwoners van ons gebied. Dat vinden we prettig omdat het ons de kans geeft om zaken nog eens uit te leggen. Soms vinden we het niet prettig, want de toon is soms wel heel erg onbeschoft. Ik snap dat niet.

De hele waterschapswereld is volop in beweging. De 25 waterschappen buigen zich individueel, maar ook gezamenlijk over de toekomst. Misschien vraagt u zich af hoe dat komt. Dat heeft te maken met de grote bezuinigingsronde van het kabinet.

In mijn vorige weblog, net voor de kerstdagen, vroeg ik me af of het winterweer zou doorzetten. Inmiddels weten we dat het inderdaad voor ons land een lange winter aan het worden is. Een winter die veel ijs- en sneeuwpret betekent voor de een en veel overlast voor de ander. Denk aan extra lange files, vertragingen in het openbaar vervoer of allerlei botbreuken door valpartijen. Een vraag die mij veelvuldig bereikt als het begint met vriezen, is of wij als waterschap niet een tijdje onze gemalen uit kunnen zetten.

Afgelopen week is in de Tweede Kamer (Vaste commissie Verkeer en Waterstaat, met de staatssecretarissen Tineke Huizinga en Ank Bijleveld) gesproken over twee voor de waterschappen belangrijke zaken, namelijk de Wet modernisering Waterschapsbestel en Doelmatig Waterbeheer.

De voorstellen van de waterschappen met betrekking tot de bezuinigingsoperatie van het kabinet, hebben links en rechts voor de nodige commotie gezorgd. Ons idee om verantwoordelijkheid te krijgen voor de totale afvalwaterstromen (inzamelen, transporteren en zuiveren), zorgde bij de overkoepelende organisaties van de Nederlandse gemeenten (VNG) voor de nodige opwinding.

En dan ben je lid van de Eerste Kamer der Staten Generaal, en maak je deel uit van het bestuur van ons land. U mag gerust weten dat ik het een hele eer vond toen ik afgelopen week officieel werd geïnstalleerd.

U hebt het vast allemaal wel eens meegemaakt. U bent op vakantie in een zuidelijk land en het begint te regenen. Vervelend, want regen op vakantie is nooit leuk. Maar dat bedoel ik niet. Ik bedoel dat er dan al heel snel plassen verschijnen.

Op 3 november word ik geïnstalleerd als lid van de Eerste Kamer. Een installatie waar ik naar uitkijk. Na de vorige verkiezingen wist ik, dat als er leden zouden stoppen, dat er een beroep op mij gedaan zou worden. Nu de voorzitter van de Eerste Kamer, een partijgenoot van mij, naar de Raad van State gaat, kwam er een plaats vrij.