Discussie wordt gedomineerd door onzinargumenten

Met een tevreden gevoel kijk ik terug naar het bezoek van onze Kroonprins aan Waterschap Zuiderzeeland begin april. Bijna 400 gasten waren getuige van een prima symposium, met kwalitatief hoogstaande sprekers. Onderwerp was educatie en communicatie, daarbij voortbordurend op een idee van de Adviescommissie Water, waar de Kroonprins voorzitter van is. Die commissie heeft bijna een jaar geleden aanbevolen een campagnematige aanpak te hanteren, dat wil zeggen een permanente, procesmatige aandacht voor communicatie in het waterbeleid naast, daar waar nodig, een projectmatige aanpak. Om dat te realiseren beveelt de commissie aan een campagnemanager aan te stellen die een coördinerende, stimulerende en adviserende rol heeft. Tijdens mijn toepspraak op het symposium heb ik opgeroepen om het rapport waar deze aanbeveling staat, niet in één van de Haagse laden te laten verdwijnen. Ik ben erg benieuwd of er iets mee wordt gedaan. Want ik sta vierkant achter die oproep. Ook nu weer, nu de discussies over het voortbestaan van de waterschappen in alle hevigheid zijn losgebarsten, merk je dat er heel veel onbekendheid is over de waterschappen. En zegt een oud Nederlands gezegde niet: onbekend maakt onbemind? Daar moet we iets aan doen. Maar niet alleen als waterschap Zuiderzeeland alleen, maar samen met de andere waterschappen in ons land. Tijdens dezelfde toespraak heb ik opgeroepen om in het vervolg te opereren onder Waterschappen Nederland, met als toevoeging Zuiderzeeland. Laat dan direct één logo ontwerpen en presenteer je veel meer als eenheid. Waarom kan dat bij de politie wel? Alle korpsen in Nederland hanteren één gezicht. Dat hoeft echt niet ten koste van je eigen identiteit te gaan. Het zet de waterschappen veel meer neer als een merk, een sterk merk.

In de discussies over het voortbestaan van de waterschappen kom je helaas heel veel onzinargumenten tegen. Dat is jammer want dat soort argumenten vervuilt de discussie enorm. Die argumenten zijn: het staatsrechtelijke argument: De vierde bestuurslaag dan wel het middenbestuur moet gereorganiseerd en vereenvoudigd worden. Te weinig is het besef aanwezig dat het waterschap tot de lokale bestuurslaag behoort. Een afgescheiden deel. Waterschap en gemeente vormen als natuurlijke partners samen de derde bestuurslaag in het huis van Thorbecke. Dan de bestuurlijke drukte die waterschappen zouden veroorzaken. Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat er geen onnodige bestuurlijke drukte door de waterschappen ontstaat. Externe onderzoeken tonen steeds weer aan dat waterschappen over het algemeen doelmatig en doeltreffende organisaties zijn. Bestuurlijke drukte ontstaat binnen de open huishouding van de algemene (territoriale) democratie op vooral rijks- en provinciaal niveau. Het niet beperken tot de kerntaak maar vooral het ontbreken van een goede taakafbakening zijn verantwoordelijk voor de bestuurlijke drukte. En dan het financiële aspect. Daar slaat men de plank wel heel erg mis: waterschappen zijn een dure bestuurslaag waarop veel te bezuinigen valt. Bedragen van 200 tot 800 miljoen op jaarbasis doen de ronde. De werkelijkheid is dat de bestuurskosten van alle waterschappen (dijkgraven, gekozen bestuurders en ondersteuning) op jaarbasis € 23 miljoen bedragen. Daar herstel je de economische crises niet mee.

Kortom, de Nederlandse waterschappen, of liever nog Waterschappen Nederland hebben nog heel wat zendingswerk te verrichten. Zodanig dat een discussie gevoerd kan worden op basis van reële argumenten. En dan ben ik niet bang dat iedereen snel overtuigd raakt van de meerwaarde van het Nederlandse waterschapsbestel.

Heeft u nog vragen en/of opmerkingen, mail dan naar communicatie@zuiderzeeland.nl

Met vriendelijke groet,

Henk Tiesinga
dijkgraaf