‘Kamer bezint eer ge begint’

Afgelopen week was het weer eens zover. Een lid van de Tweede Kamer roept dat de waterschappen opgeheven moeten worden en de hele Nederlandse pers neemt het over. Ik loop inmiddels al heel wat jaren mee als dijkgraaf en ik zou niet weten hoe vaak ik deze discussies al niet heb meegemaakt. Wat me in dit soort discussies wel zorgen baart, is dat het wordt geroepen in de Tweede Kamer, onze volksvertegenwoordiging en dat, om het voorstel te ondersteunen, gebruik wordt gemaakt van onjuiste cijfers. Het komt op mij over als makkelijk scoren. Ik vraag me dan altijd af in hoeverre heeft een Kamerlid niet de verantwoordelijkheid om zich te bedienen van de juiste cijfers. Als ik morgen roep dat ik 400 miljoen kan bezuinigen, zullen velen ademloos naar me luisteren. In deze economische zware tijden, is bij wezen van spreken iedere tien miljoen mooi meegenomen. Laat staan 400 miljoen. Maar als ik daarna mijn stelling onderbouw met verouderde cijfers, waar door veel mensen al van is aangetoond dat ze niet kloppen, gaat mijn geloofwaardigheid snel achteruit. Maar het kwaad is al geschied, en dat is ook zo met wat er vorige week in de Tweede Kamer is gebeurd. Wie staat er tegenwoordig nog open voor eerlijke, betrouwbare argumenten? Als ik de internetfora lees niet veel mensen meer. Dit soort uitspraken in de Kamer is voor veel mensen een mooie aanleiding om hun frustratie en afkeer van de overheid weer eens te ventileren. En doen wij het als Nederlandse overheid dan zo slecht? Ik durf volmondig te zeggen, nee we doen het best goed. Natuurlijk gaat er bij de overheid ook wel eens iets mis, maar door de bank genomen is het in ons land keurig geregeld. Wat dat betreft kijk ik altijd met plezier naar ‘Ik vertrek’. Het programma waarin Nederlanders in het buitenland een nieuw bestaan willen gaan opbouwen. In de gesprekjes die ze met die mensen voeren, hoor je vaak dat ze de regelzucht van de overheid zo beu zijn. ‘Je hebt in Nederland voor alles een vergunning nodig’. En dan zie je ze een tijdje later in het land van hun dromen. In negen van de tien gevallen is de regeldruk in hun nieuwe paradijs vele malen  groter dan in ons land. Dat vaak ook nog gecombineerd met vormen van corruptie in die landen, doet mij altijd beseffen dat we het in ons land zo slecht nog niet hebben. Frankrijk is zo’n land. Lijkt allemaal heel losjes en vrij, maar als je er eenmaal bent, word je geconfronteerd met veel meer regels dan in ons land. Waar die afkeer van de Nederlandse overheid dan vandaan komt, weet ik ook niet. Wat ik wel weet is dat ik blij ben in Nederland te mogen wonen en werken.

In eigen huis gaan we donderdag de begroting 2012 vaststellen. Dat vind ik altijd boeiende vergaderingen. De fracties houden hun algemene beschouwingen, het college antwoordt, er worden moties en amendementen ingediend. Een levendige vergadering, waar iedereen de kans krijgt zijn of haar zegje te doen. Ik verheug me er op. Iedereen is trouwens welkom. We beginnen om 15.00 uur in het Waterschapshuis in Lelystad, en hoe laat het is afgelopen? Ik weet het niet. Goede democratie heeft ook tijd nodig.

Mocht u nog vragen en/of opmerkingen hebben? Laat ze mij weten via communicatie@zuiderzeeland.nl.

Met vriendelijke groet,

Henk Tiesinga
Dijkgraaf