Het verhaal gaat dat een Tsjechische graaf begin vorige eeuw een jachtreis maakte door Alaska. Hij nam vijf muskusratten mee naar Europa en hield deze dieren in een visvijver een seizoen lang zonder dat ze ontsnapten. Tien jaar later telden deskundigen binnen een straal van honderd kilometer rond het verblijf van de graaf ongeveer twee miljoen muskusratten. Europa had er een nieuwe diersoort bij: de muskusrat.
De muskusrat is een knaagdier en hoort tot de familie van woelmuizen. Een volwassen muskusrat kan 25 tot 40 centimeter lang zijn maar tel daar dan nog de staart bij op. Die kan tussen de 19 en 28 centimeter worden en is aan de zijkanten plat. De muskusrat is een stuk groter dan de meeste ratten.
De muskusrat is bijna altijd in de buurt van water te vinden en is overwegend een planteneter. Hij graaft zijn hol wordt begroeide oeverkanten. De in- en uitgangen zijn meestal nooit te zien, die liggen onder water. Een vrouwtje kan tussen april en november elke 28 dagen een nest jongen werpen maar meestal zijn het één tot drie worpen per jaar. Na een draagtijd van 25-30 dagen worden één tot elf jongen geboren; gemiddeld vijf tot zeven. De muskusrat wordt niet ouder dan tien in gevangenschap en in het wild ongeveer drie jaar.
Omdat de muskusrat graag gangen en holen graaft in dijken, is het beestje een bedreiging voor onze veiligheid. Daarom wordt veel moeite gedaan om de ratten te vangen. In Nederland zijn meer dan 350 muskusrattenbestrijders bezig met het bestrijden van de muskusrat. In 2006 zijn er in Flevoland zo’n 4300 muskusratten gevangen.