Superdijk

Een echt cultuurlandschap is Nederland
met knotwilg, sloten, dijken aan de einder.
En hier en daar  een tikkeltje verfijnder:
een stuk natuur ter grootte van een krant.

De dijken worden onderhouden, soms verhoogd
door waterschappen op gezette tijden.
Je mag er  lopen, spelevaren, rijden,
maar weet: je wordt - oer-Hollands - slechts gedoogd.

Toch is dat binnenkort verleden tijd.
We krijgen supersterke brede dijken
die bij de zwaarste storm nog niet bezwijken.
Zo'n dijk is niet alleen voor veiligheid.

Een plaats waar heel veel te beleven valt.
Je kunt er recreëren, werken, wonen.
Het zal ons heel veel mooie plekjes tonen,
wie weet zelfs alpinisme op basalt.

Het geeft op dijkbeheer een nieuwe kijk
als iedereen die dijk wil gaan gebruiken:
gemeente, waterschap, provincie, Kuijken.
Zo wordt er flink gepolderd óp de dijk.

Misschien geeft het aan dijkbeheer wel kleur:
bestuurders met hun vele invalshoeken
die naar een dijkconsensus moeten zoeken.
De dijkgraaf wordt dan wel dijkregisseur.

Januari 2011
Niels Blomberg
Waterdichter, Waterschap Zuiderzeeland