Het IJsselmeer was geboren. De Noordoostpolder zou de eerste echte IJsselmeerpolder worden. Het dijktraject werd gekozen en op 3 oktober 1939 gaven de Burgemeesters Keijzer van Urk en Krijger van Lemsterland elkaar een hand op het enkele minuten daarvoor gesloten gat in de dijk. Urk was op dat moment geen eiland meer, een emotioneel moment voor de plaatselijke bevolking. De oorlog zette enigszins de rem op de verdere ontwikkeling. Toch werd in 1940 de dijk aan de Overijsselse kant gesloten en kon men beginnen met het droogmalen. In september viel de polder droog. Duizenden arbeiders begonnen aan het zware handwerk in de polder. Veel mensen gaven in die jaren het nieuwe land de bijnaam Nederlands Onderduikers Paradijs (NOP). Veel mensen hebben daar hun energie in de poldergrond gestoken in plaats van in de nazi-oorlogsindustrie.
Na de oorlog begon de voorloper van de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders met de uitgifte van grond en kwamen de woonkernen van de grond. Emmeloord kon als eerste profiteren van de in de Wieringermeer opgedane ervaring. De nieuwe polder viel aanvankelijk onder de provincie Overijssel.
Na de Noordoostpolder werd er met de aanleg van Oostelijk Flevoland begonnen. Was het bij de Noordoostpolder nog zo dat men voornamelijk landbouwgrond wilde winnen, de nieuwe polder zou de bevolking van de overvolle randstad moeten opvangen. De verstedelijking in Noord- en Zuid-Holland nam zulke vormen aan dat er nieuw land nodig was voor woningbouw en recreatie. In de nieuw aan te leggen polder zou 25% van de grond dan ook geen landbouwbestemming krijgen. Na de voorspoedig aangelegde oostelijke polder (1957) volgde al snel de zuidelijke polder (1968).
Bij Wet van 27 juni 1985 werd besloten tot instelling van een provincie Flevoland, met ingang van 1 januari 1986. Met deze regel kwam er een officieel begin aan de provincie Flevoland. Nederlands nieuwste en 12e provincie.
