HarkroosterVanaf het ontvangstwerk stroomt het afvalwater door het hoogteverschil vanzelf naar de beluchtingstanks. Eerst komt het afvalwater het harkrooster tegen. Hier blijft het grove vuil, zoals etensresten, vezels, plastics, papier, hout e.d. achter. Dit wordt in een zogenaamde roostergoedpers ontwaterd en samengeperst en afgevoerd naar de vuilstortplaats.
In de beluchtingtanks (het beluchtingcircuit) vindt het belangrijkste deel van het zuiveringsproces plaats, namelijk het biologisch afbreken van de organische afvalstoffen. De toevoeging van zuurstof is nodig om de miljarden bacteriën die het eigenlijke werk doen, namelijk het opeten van de organische afvalstoffen, in leven te houden. Het mengsel van verontreinigd water en slib, de bacterienmassa, wordt actief slib genoemd. Dit mengsel van verontreinigd water en slib blijft gemiddeld twee a drie dagen in de beluchtingcircuits. Van hieruit stroomt het water naar een nabezinktanks.
In de nabezinktanks zinken de in het water aanwezige slibdeeltjes naar de bodem van de tank. Het bezonken slib wordt door middel van een langzaam draaiende spiraalruimer naar het diepste punt in het midden van de tank gevoerd, waar het grootste deel als actief slib wordt teruggepompt naar de beluchtingstanks. Het gezuiverde water stroomt over de overstortrand van de nabezinktanks en wordt via een effluentleiding geloosd op het oppervlaktewater.
De sliblijnHet slib dat niet terug wordt gepompt in de beluchtingtanks, wordt als surplusslib naar de indikkers gepompt om daar te worden ingedikt. In de indikkers bezinkt het slib en klinkt verder in. Het daarbij vrijgekomen water wordt teruggevoerd naar de beluchtingtanks. De ingedikte slibmassa, van 25 kg tot 40 kg per m3 droge stof, wordt naar de centrifuges gepomt die 17 m3 per uur kunnen ontwateren tot ongeveer 230 kg droge stof per m3. De koek die hieruit tenslotte overblijft wordt via een transportband afgevoerd naar een opslagsilo of naar een container.
