Ruim honderd verschillende stemmen golven in een lichte roes over de landerijen bij Lelystad. Tijdens deze warme vrijdagmiddag gaan bezoekers uit alle windstreken van de provincie met elkaar de boer op. Aan de grens van dampende akkers planten zij samen verse zaadjes die hun leefomgeving jong houden.

Op het erf van stadsboerderij Boerkok aan de Meerkoetenweg in Lelystad staat een groot krijtbord. “Boerkok is vandaag Besloten.” Toch staat aan het begin van de middag al een aardig rijtje auto’s in het gras geparkeerd. De eigenaren dragen allemaal luchtige kleding. Strakke plooien passen hen vandaag niet. Zodra zij de kas binnenstappen, slaat rondom hen een benauwde hitte neer. Gelukkig wacht gedeputeerde Cora Smelik hen hartelijk op. Ze spreekt de aanwezigen toe vanaf een podium van polderpallets. “Wat fijn dat u er bent, met meer dan honderd mensen. Dat zijn inwoners, gebiedspartners, ondernemers, maatschappelijke partners, gemeentebestuurders, raadsleden, Statenleden, ambtenaren en vertegenwoordigers van het waterschap,” vertelt ze. “We spreken vandaag over de toekomst van Flevoland. Die toekomst geven we samen vorm. Als overheden hebben we alvast een plan gemaakt, waarmee we op landelijk niveau naar buiten willen treden. Over de brug komen noemen we dat. Die brug rust op drie pijlers en we zijn benieuwd hoe u tegen die pijlers aankijkt.”

Improviseren

In een hoek zit een aantal buitenstaanders met vrolijke verwondering te luisteren. Na de woorden van Cora Smelik beklimmen zij dankbaar het palletpodium. Naast hen staat een enorme contrabas. “Wij hebben geen verstand van alles wat hier gezegd wordt,” geeft het gezelschap van Theater Draad toe. “Maar we luisteren wel goed. Alle geluiden die we hier vanmiddag horen, spelen we voor jullie terug in korte optredens. Dus ook deze toespraak. Even improviseren dus. ”

Landbouwgrond op heipalen

De diepe tonen van de bas en de dartele vragen van de artiesten spelen zingend door het hoofd van de gasten. Na enkele snelle slokken uit een koel gespoeld glas wandelen zij de aardappelschuur van de boerderij binnen. Daar is gedeputeerde Jop Fackeldey te vinden. “Drie pijlers heeft het plan om over de brug te komen,” herhaalt hij. “Vitale dorpen en steden is de eerste, een toekomstbestendige regionale economie de tweede en een robuust natuurlijk fundament de derde.” Alle pijlers staan in bolletjes op een vel papier. “Ik denk dat stad en land sterker verweven zouden kunnen worden,” peinst iemand. “Door meer heggen in de stad te plaatsen bijvoorbeeld. En landbouwgrond op heipalen te leggen.” Een ander twijfelt. “Landbouwgrond op heipalen? We hebben nu al te maken met bodemdaling. Die palen kunnen zomaar wegzakken.” Nu laat ook een derde van zich horen. “Op land horen in ieder geval geen zonnepanelen te liggen. Doe dat maar op het dak!”

Prangende vragen

Ergens begint een klein belletje te rinkelen. Een bericht van de dagvoorzitter. “Het is nu tijd voor onze tweede sessie, waarbij u met elkaar nadenkt over dilemma’s die de mensen uit Flevoland persoonlijk bij u inbrengen.” Twee jongedames houden de bezoekers een prangende vraag voor. Ze zijn lid van de jongerenraad die onlangs binnen de provincie Flevoland werd ingesteld en maken zich zorgen over hun toekomstige huisvesting. Verderop wil iemand anders graag weten hoe de overheid grote bedrijven kan overhalen om naar deze regio te komen. Een uurtje later is zijn vel papier bedekt met pijlen, krabbeltjes en kernwoorden. Bij een tafel in het midden van de zaal staat een jonge man die voor de provincie Flevoland zelf blijkt te werken. “Gerben Willemse, adviseur openbaar vervoer,” stelt hij zich voor. “We willen mensen overhalen om vaker met het openbaar vervoer te reizen, maar hoe doe je dat nu? Nou, ik heb veel mooie ideeën gehoord. Het openbaar vervoer moet allereerst betrouwbaar en goedkoop zijn. Als je verschillende functies combineert, kun je met elkaar een heel eind verder komen. Maak een wachtruimte in de bibliotheek. Dan kunnen mensen droog zitten, terwijl ze een boek lezen totdat de bus aankomt!”

Prangende vragen

Ergens begint een klein belletje te rinkelen. Een bericht van de dagvoorzitter. “Het is nu tijd voor onze tweede sessie, waarbij u met elkaar nadenkt over dilemma’s die de mensen uit Flevoland persoonlijk bij u inbrengen.” Twee jongedames houden de bezoekers een prangende vraag voor. Ze zijn lid van de jongerenraad die onlangs binnen de provincie Flevoland werd ingesteld en maken zich zorgen over hun toekomstige huisvesting. Verderop wil iemand anders graag weten hoe de overheid grote bedrijven kan overhalen om naar deze regio te komen. Een uurtje later is zijn vel papier bedekt met pijlen, krabbeltjes en kernwoorden. Bij een tafel in het midden van de zaal staat een jonge man die voor de provincie Flevoland zelf blijkt te werken. “Gerben Willemse, adviseur openbaar vervoer,” stelt hij zich voor. “We willen mensen overhalen om vaker met het openbaar vervoer te reizen, maar hoe doe je dat nu? Nou, ik heb veel mooie ideeën gehoord. Het openbaar vervoer moet allereerst betrouwbaar en goedkoop zijn. Als je verschillende functies combineert, kun je met elkaar een heel eind verder komen. Maak een wachtruimte in de bibliotheek. Dan kunnen mensen droog zitten, terwijl ze een boek lezen totdat de bus aankomt!”

De auteur van dit artikel is Gerrit Jan Tempelman van Provincie Flevoland

Meer verslaglegging over de bijeenkomst: Samen Maken We Flevoland - Provincie Flevoland