Tijdschrift Onze Taal schreef in 1972 dat “schap in de geschiedenis vaker gebruikt wordt voor een publiekrechtelijk lichaam met verordenende bevoegdheden, zoals waterschap, wegschap, veenschap, houtschap, maalschap, heemraadschap.” Bron: Onze Taal.
Binnen deze soorten “schappen” is de rol van het waterschap door de Unie van Waterschappen zo beschreven: “Een waterschap is een functioneel, decentraal bestuursorgaan dat verantwoordelijk is voor het regionale waterbeheer in Nederland. Het waterschap heeft een grondwettelijke basis en is verankerd in de Waterschapswet.” De provincie stelt de belangrijkste waterkaders en houdt toezicht op het waterschap.

Weetje: wist u dat in het beheergebied van Waterschap Zuiderzeeland ook andere schappen actief waren? Zoals tot 2015 ook het Bosschap en enkele Productschappen (het Landbouwschap was al eerder opgeheven).
Over ons beheergebied en de naam “Zuiderzeeland”: we staan met onze voeten letterlijk in de polderklei. We leven en werken op de bodem van de ooit zo woeste Zuiderzee. Dankzij een slim en robuust watersysteem, kon het gebied ingepolderd worden. Het watersysteem van toen gebruiken we nu nog steeds volop. We pompen nog steeds water uit de polders en laten water ook weer toe om de juiste waterpeilen te houden in ons beheergebied: Flevoland en een klein deel van Friesland en Overijssel.
Waterschap Zuiderzeeland is relatief jong, maar wist u dat waterschappen (of hoogheemraadschappen) de oudste instellingen met een bestuur zijn? In 1255 richtte Graaf Willem II in Leiden het eerste waterschap op: het Hoogheemraadschap van Rijnland. De grondwet van 1848 legde officieel vast dat de taak van waterbeheer bij waterschappen ligt. Bron: Unie van Waterschappen.
Kortom: de naam Waterschap Zuiderzeeland wijst ons op de rijke geschiedenis van watermanagement in Nederland en op het bijzondere verhaal van ons beheergebied.
